Zoeken
  • Bram Bregman

Hope Gap - open toch je hart.



Afgelopen week zag ik in de bioscoop de film Hope Gap. De film gaat over twee oudere mensen, bijna pensionado's, waarvan de man plotseling weggaat bij zijn vrouw. De man is erg gesloten en al lange tijd niet gelukkig. De vrouw heeft al heel lang geprobeerd tot hem door te dringen, maar lief zijn of boos worden het helpt allemaal niet, de man antwoordt met clichés. De vrouw heeft het weggaan totaal niet zien aankomen en kan de scheiding niet accepteren en hoopt met een gesprek de kwestie uit te kunnen praten en verder te kunnen gaan met hun, volgens haar, toch liefdevolle relatie.


De eerlijk gezegd wat saaie man - hij leeft dag in dag uit met zijn vaste routines - heeft ongezocht een nieuwe liefde gevonden. Angela, de vrouw van een leerling, kennelijk eenzaam, is 'close' met hem geworden. Hij verklaart tegenover zijn vrouw: Ik kan bij Angela mij-ZELF zijn. Jij wil van alles van mij, wat ik niet ben.


Ik ga de film en verhaal niet helemaal vertellen, u/jij moet de film zelf maar gaan zien.


De man vertelt tegenover de enige zoon hoe hij na de oorlog door een gedicht én aanraking van een vrouw diep werd geraakt, het werd een huwelijk met wat zijn moeder werd.


Mij troffen in de film in het bijzonder twee dingen:

1) beide (oudere) ooit-geliefden hadden mogelijk nooit gedurende hun lange huwelijk open zielscontact gehad: diep gesprek, diepe uitwisseling over ieders pijn, angsten en hun verlangens;

2) beiden, zeker de man, waren in zekere zin blind en gevoelloos voor hun eigen diepste gevoelens en voor die van de ander - ze leefden emotioneel totaal langs elkaar heen.


Als derde zou genoemd kunnen worden: ze waren beiden dus niet in staat om elkaars hart (elkaars diepere ZELF) te zien, te weten dat het er IS, áchter ieders dagelijkse masker en patroon. Beiden waren dus ook niet in staat een weg of middel te vinden om het hart van de ander te bereiken.


Dit lukt en werkt volgens mij alleen met 'zachte krachten'. Als er voldoende veiligheid, vertrouwen en openheid is. Ik geloof dat er in ieder mens, vanaf dat we baby zijn totdat we oud zijn, een verlangen sluimert naar openheid, liefde/waardering en verbinding. Een verlangen ook naar vreugde, zelf-ontplooiing maar ook naar geven en een bijdrage leveren aan de stroom van het leven.


Heb ik een recept voor 'zachte krachten'? Het gaat om het slechten van de verdedigingsmuren waarachter het hart/ZELF pijn meedraagt maar ook zijn of haar verlangens heeft. Ik geloof dat het gaat om onvoorwaardelijke liefde geven, zorgen, werkelijk aandacht hebben en opmerkzaam zijn, om vertrouwen opbouwen. Dan zal op een mooie dag het hart van de ander zich openen.


De zoon in de film, lijkt heel erg op z'n vader. Het vlot niet erg met zijn liefdesleven. Hij lijkt zich, geconfronteerd met de scheiding van zijn ouders, bewust te worden van zijn onbewuste vorming en zijn houding en gedrag in het heden, ook met vriendinnen.


Dat zouden meer mensen moeten doen!


De krijtrotsen bij het Engelse plaatsje Seaford in de film, zijn een mooi decor: wat een gevaarlijke afgrond, diepte, blauwe luchten en zee van verborgen krachten zijn in ieder mens aanwezig!




9 keer bekeken

Bram Bregman

logokopie.png

Vlieland 9

8302 MG Emmeloord

Middelweg 16 

4196 JH Tricht

Tel: 06-36435901

info@coachmooileven.nl

KvK: 77426088

2020  Textuur communicatie  |  ontwerp en realisatie

06-36435901